Wypracowania i opracowania na podstawie Fausta Johanna Wolfganga von Goethego

Przypisanie- Stary poeta zwraca się tu do cieni i mar swoich przyjaciół i ukochanych. Jest to jakoby dedykacja Goethego, który wspomina tu lata swojej młodości.

Prolog w teatrze - Tuż przed przedstawieniem na jarmarku rozmawiają ze sobą Dyrektor, Poeta i Komik. Dyrektor nie jest zdecydowany jaki rodzaj sztuki chciałby wystawić. Poeta chce dzieł podniosłych, które wzruszałby publiczność, natomiast Komik uważa, że sztuka powinna bawić. Ostatecznie Dyrektor decyduje się na wystawienie prostej sztuki dla mas, którą mają stworzyć wspólnie Poeta i Komik.

Prolog w niebie - Ta scena otwiera akcje dramatu. Goethe stworzył ją wzorując się na podobnej scenie z Księgi Hioba. Do Boga przybywa Mefistofeles, który zdaje mu relację ze swego pobytu na Ziemi. Bóg pyta go, czy zna Fausta, którego nazywa swoim sługą. Mefistofeles drwi z Boga uważając, że Faust wcale nie służy Bogu i nie zależy mu na tym. Zakłada się z Bogiem o duszę Fausta, bo sądzi, że to łatwa zdobycz. Bóg zgadza się, gdyż uważa że człowiek przez całe życie błądzi, aby w końcu poznać boże miłosierdzie.

Część pierwsza

Noc- Jest Wielka Sobota. W swojej gotyckiej pracowni pracuje stary doktor Heinrich Faust, który rozmyśla nad sensem życia. Dochodzi do wniosku, że mimo iż studiował przez całe życie różne nauki ( medycyna, prawo, filozofia, teologia), to i tak pozostał głupcem. Postanawia zostać magiem i wywołuje Ducha Ziemi. Przychodzi do niego jego wierny uczeń, Wagner. Obaj rozmawiają o istocie nauki. Wagner to ograniczony racjonalista, uważa, że wystarczy studiować księgi, natomiast Faust broni prawa do poznania przez doświadczenie. Faust słyszy chór, który śpiewa w kościele pieśń o Zmartwychwstaniu Chrystusa.

Przed bramą miasta - Faust i Wagner wychodzą na miasto, gdzie spotykają jego mieszkańców wśród których Faust budzi powszechny podziw z powodu swojego wykształcenia i pochodzenia (jego ojciec był znanym i cenionym lekarzem). Faust zauważa czarnego psa, którego zabiera do domu.

Pracownia Fausta I- Faust zaczyna czytać Biblię. Nagle zauważa, że z psem dzieje się coś dziwnego. Pies przemienia się w Mefistofelesa i na pytanie kim jest odpowiada " (... ) jam częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc wiecznie czyni dobro". Diabeł stwierdza, że nie może opuścić domu, gdyż na drzwiach narysowany jest pentagram.

Pracownia Fausta II- Znudzonemu życiem Faustowi Mefistofeles proponuje układ - zostanie przewodnikiem naukowca w poszukiwaniu sensu życia, w zamian za oddanie mu duszy. Faust zgadza się pod warunkiem, że wypowie słowa "trwaj piękna chwilo" Do pracowni wchodzi Uczeń, z którym Mefistofeles przeprowadza dialog o nauce. Po chwili Faust i Mefistofeles opuszczają pracownię.

Piwnica Auerbacha- Mefistofeles chcąc zdobyć duszę Fausta przyprowadza uczonego do słynnej karczmy "Piwnica Auerbacha" w Lipsku, gdzie spotyka się on z uciechami cielesnymi (wino, zabawa), które jednak go nie interesują. Diabeł mocą czarów wyczarowuje wspaniałe trunki, które wprowadzają biesiadników w obłęd. Następnie razem z Faustem podpala karczmę i wylatuje z niej.

Kuchnia czarownicy- Mefistofeles zabiera Fausta do czarownicy. Tam uczony otrzymuje magiczny napój, który zamienia go z powrotem ze starca w młodzieńca. Nagle w lustrze zauważa postać młodziutkiej, czternastoletniej, ślicznej Małgorzaty, którą postanawia uwieść i nakazuje Mefistofelesowi mu w tym pomóc.

Ulica- Podczas przechadzki Faust spotyka Małgorzatę, która wraca z kościoła i proponuje jej, że odprowadzi ją do domu, jednak ona odmawia. Wtedy doktor prosi o pomoc Mefistofelesa. Diabeł podrzuca jej do pokoju szkatułkę z biżuterią i piękne suknie. Matka Małgorzaty przekazuje szkatułkę księdzu.

Dom sąsiadki- Mefistofeles podrzuca następną szkatułkę Małgorzacie, która ta zanosi do domu sąsiadki Marty. Do domu Marty przybywa Mefistofeles, który podając się za przyjaciela jej męża, pana Schwerdlein, mówi jej, że on nie żyje. Udaje mu się namówić Małgorzatę na schadzkę z Faustem w ogrodzie Marty, natomiast sam umawia się z Martą.

Ogród- W ogrodzie spotykają się Marta z Mefistofelesem i Małgorzata z Faustem. Młoda dziewczyna jest zdziwiona, że tak uczony doktor interesuje się tak prostą dziewczyną, jak ona. Tymczasem Marta nie wiedząc, kim jest Mefistofeles, próbuje nakłonić go do zostania jej mężem.

Część druga

Rozpoczyna się na dworze cesarza, gdzie Faust i Mefistofeles służą władcy. W końcu uczony udaje się dzięki pomocy diabła do bogiń Matek, które instruują go, jak wywołać ducha Heleny Trojańskiej. Faust po powrocie dokonuje tego, po czym zakochuje się w marze i traci przytomność. Mefistofeles zabiera go do jego dawnej pracowni, gdzie były służący Fausta Wagner kontynuuje jego działalność, tworząc homunkulusa. Nowo powstały człowiek razem z diabłem i Faustem wyrusza w świat greckiej mitologii. Spotykają tam m.in. Chirona, Syreny. W końcu uczony spotyka Helenę, z którą zakłada rodzinę. Przez lata żyją sielankowo w Arkadii, w końcu jednak śmierć ponosi najpierw ich syn, potem zaś nie potrafiąca żyć bez swego dziecka Helena. Uczony wraca do swoich czasów. Bierze udział w bitwie u boku cesarza, za co dostaje we władanie nadmorski kraj, którym rządzi do późnej starości. Stara się stworzyć idealne państwo. Gdy zbliża się czas jego śmierci, lemury kopią mu grób. Mefistofeles oszukuje go, mówiąc, iż spełniają one kolejny jego rozkaz mający pomóc ludności. Wtedy Faust myśli "chwilo, trwaj, jesteś piękna!" i umiera. Zostaje jednak zabrany do nieba, gdzie już czeka na niego Małgorzata.